Skip to main content

മറുവിളിക്കായ്

 മറുവിളിക്കായ്

____________________


അരികെയാ ഏകാന്ത രാഗം

അകലുന്നിതാ ദൂരെ ദൂരെ 

അണയുന്ന തിരിനാളം പോലും

നിനക്കുന്നു വീണ്ടും വെളിച്ചമേകാൻ


പുതുമണ്ണിൻ മണവും പുണരുന്നീ മഴയിലും 

വീണ്ടുമീ ഞാനിന്നു മൂകയായി 

മറുവിളിക്കായിന്നു വിതുമ്പുന്നു വീണ്ടുമെൻ മരവിച്ചിടും മനസ്സു മെല്ലെ


ഇന്നീ നിലാവിന്റെ തുമ്പപ്പൂ

വെട്ടത്തിലൊരുമിച്ചിരുന്നൊരു ചിരിയേകുവാൻ

കൊതിച്ചിടുന്നുണ്ടെന്റെ മനവുമീ മഴയിലെ

തണുവൂറും മഴ മണി മുത്തു പോലെ


പ്രണയമാം ചില്ലമേലൂയാലു ടുന്നൊരാ

പറവകളുമിന്നു മറുദിക്കിലായ്

നിനക്കായ് നിന്റേതുമാത്രമായ് മാറുമെൻ

ഹൃദയമെന്തേ പ്രിയാ മൗനമായി 


മരണം പുണരും നിമിഷം വരെ നിന്റെ

മോഹന സാന്നിദ്ധ്യ മിന്നുമെന്നും

ആശിച്ചിടുന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചിടുന്നു

ഇന്നുമീ ശൂന്യമാമിട വഴിയിലും


ഇന്നുമീ വഴിവക്കിലൂടെ നടന്നുനീങ്ങുമ്പോഴും തേടി നിൻ കവിതകളും 

അനുദിനം നിന്റെയീ ഓർമയാം തൂവലിൻ

തഴുകലിലൂടിന്നു മൊഴുകുമെന്റെ

മനസ്സിന്നു പിന്നെയും കാതോർത്തിടുന്നിതാ

തരളമാം നിന്റെ മറുവിളിക്കായ് ! 



ADITHYA A

2nd Year B. Com Finance,

Al Shifa College of Arts and Science, Kezhattur

Comments