Skip to main content

ഇരട്ടകൾ

 ഇരട്ടകൾ 


ഓടി ഒന്നാമതെത്തിയെന്ന

അഹങ്കാരത്തെ തച്ചുടച്ചു

കൊണ്ടായിരുന്നു

എന്നോടൊപ്പമുള്ള

അവന്റെ തുടക്കം...


അനേകായിരങ്ങൾക്കൊപ്പം ഒരേ

ലക്ഷ്യവുമായി കുതിച്ച്

വിജയിയായി അത്ഭുതങ്ങളുടെ

കലവറയിലേക്ക് ഓടി കയറിയപ്പോൾ,

സംഭവ ബഹുലമായ ആ

ഓട്ട പന്തയത്തിൽ

എനിക്കു തുല്യനായി,

തന്നോടൊപ്പം വിജയം

പങ്കിടാൻ അവനുണ്ടായിരുന്നു...


എനിക്കു മാത്രമായ് കിട്ടിയ ലോകമെന്ന്

നിനച്ച നിമിഷങ്ങളുടെ ആനന്ദമെല്ലാം

അന്നേരം

പകൽ കിനാവ് കണ്ട് ഉടച്ചു കളഞ്ഞ

പാൽ പാത്രം പോലെ ശൂന്യമായി...


ഞാൻ മാത്രം ചേർന്ന് കിടക്കേണ്ട,

ഓരോ നിമിഷങ്ങളിലും ഞാൻ മാത്രം

തൊട്ടറിയേണ്ട

അമ്മയിലെ അത്ഭുത ലോകത്തെ

പങ്കിട്ടു കൊടുക്കേണ്ടി

വന്നതായിരുന്നെന്റെ ആദ്യ സങ്കടം...


വളർച്ചയിലൊക്കെയും എനിക്ക്

അമ്മയിൽ നിന്ന് കിട്ടേണ്ട

പോഷകത്തിന്റെ കൂടുതൽ പങ്കും

അവൻ കൈയ്യടക്കിയതിൽ പിന്നെ

അവനാണ് എന്നേക്കാൾ മികച്ചവനെന്ന്

പുറത്തുനിന്ന് ആരൊക്കെയോ അടക്കം

പറഞ്ഞു കേൾക്കാമായിരുന്നു..

എനിക്കു തൂക്കമില്ലത്രേ..

ഞാൻ ദിവസത്തിനൊത്തു

വളരുന്നില്ലെന്ന്...

അന്നാദ്യമായി എനിക്കവനോട്

വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി...


അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ

ഞെരുങ്ങി കഴിഞ്ഞൊടുക്കം

സ്വസ്ഥമായി വിഹാരിക്കേണ്ട

പത്തുമാസക്കാലം മുഴുവനാവും മുമ്പേ

സ്വർഗത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ട

ആദംഹാവ്വായെ പോലെ ഞങ്ങൾ

പുതിയ ലോകത്തേക്ക് പറിച്ചു നടപ്പെട്ടു...


നോവേറെ അമ്മക്ക് നൽകി

വാവിട്ട് കരഞ്ഞു എന്റെ പിറവി

അറിയിച്ചപ്പോഴും,

ആ നിമിഷമെന്റെ അമ്മയുടെ

ചൊടിയിൽ വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയെ

നോക്കി കാണുമ്പോഴും അവൻ

എന്നോടൊരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്നു...


നിണവും നീരും അമ്മ പാലമൃതാക്കി

ചുരത്തിയപ്പോൾ

കൊതി തീരെ നുണഞ്ഞിറക്കാൻ

സമ്മതിക്കാതെ വീണ്ടും അവനെനിക്ക്

വെല്ലുവിളിയായി...


ബാല്യം മുഴുവൻ ഞങ്ങൾ മത്സരിച്ചു

കുറുമ്പും കുസൃതിയും കാട്ടി...

പരസ്പരം വഴക്കും കയ്യേറ്റവുമായി

പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ സമയങ്ങൾ അപഹരിക്കാനും,

ക്ഷമയെ പരീക്ഷിക്കാനും,

രാവുകൾ പകലുകളാക്കി അമ്മയുടെ

ഉറക്കം നിഷേധിക്കാനും

അറിയാതെയെങ്കിലും ഞങ്ങൾ

ഒറ്റക്കെട്ടായി...


പാരവെച്ചും മത്സരിച്ചും പോരടിച്ചും

വളർന്നു തുടങ്ങിയതിൽ

പിന്നീടെപ്പോഴോ

അവനെനിക്കത്രമേൽ

പ്രിയപ്പെട്ടവനായി...


എന്തിനും ഏതിനും പങ്കു പറ്റാനെത്തിയ

അവനോട് തോന്നിയ

കുഞ്ഞു മനസ്സിലെ കുശുമ്പ്

കറ്റഴിച്ചു വിട്ട ബലൂൺ പോലെ

എങ്ങോ മാഞ്ഞു പോയി...


അവനെന്റെ 'കൂടപ്പിറപ്പ്' അല്ല

എന്നോട് കൂടെ പിറന്നവൻ ആണെന്ന്

അറിവായതു മുതൽ അഭിമാനത്തോടെ

ഞങ്ങൾ ഇരട്ടകളാണെന്ന് പറഞ്ഞു

ഹൃദയത്തിൽ ചേർത്തു വെച്ച് തുടങ്ങി...


അടിപിടികൾ മുറ പോലെ നടക്കുമ്പോഴും

മറ്റൊരാളാൽ അവൻ വേദനിക്കുന്നതോ

വിഷമിക്കുന്നതോ അംഗീകരിക്കാൻ

മനസ്സു മടി കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി...  


അവന്റെ സന്തോഷങ്ങളും നോവുകളും

എല്ലാമെല്ലാം എന്റേതു കൂടിയാണെന്നു

അറിഞ്ഞു തുടങ്ങി...


എങ്കിലും അവനെ കണ്ടു പടിക്ക്,

അവനെ പോലെ നടക്ക്, അവനും കൂടെ വെക്കണേ എന്നൊക്കെയുള്ള താരതമ്യ

വാക്കുകളിൽ

പിറവി മുതൽ അവനോടുണ്ടായിരുന്ന

ആ കുഞ്ഞു കുശുമ്പ്

അറിയാതെ എത്തിനോക്കി

പോവാറുണ്ട്...


എങ്കിലും,

ജീവന്റെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങളിലും

എന്നോട് ചേർന്നുണ്ടായിരുന്ന,

പ്രാണ വായു പോലും പങ്കിട്ടെടുത്ത

അവനോളം

പ്രിയപ്പെട്ടതെന്തുണ്ട്?

അതേ ഇരട്ടകളാണ്... 

എന്നെന്നും

ഇരുട്ടിലാക്കാതെ 

ചേർന്നു നിൽക്കണം...



AFSAL RASHID

1st Year B. Com Taxation

Al Shifa College of Arts and Science 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Overcome and Acquire

 Everyone have their own dreams,but how many of them succeeded their dreams? There is a girl who named Neena. She was 18 years old born in a middle class family.Her father was a business man and mother was a house wife.And she have two younger sisters .She is very good in studies and she want to become a successful entrepreneur. A small happy family.One day asusual her father came back from his office.He was not happy because his business was going like a sinking boat.He lends money from many people.He don't know how to give back their money.He worried about his family.He decided to leave the world.He didn't tell them about this.At that night everyone sit around the dining table and eat their dinner.      Next day morning her father go to his office.After sometime the phone bells Neena's mother took the phone and she heard that her husband were died.She shocked she fall down....   After some days they leave their home.She don't know what to do with her children....
7 comments
Read more

An Unforgettable Two-Day Trip to Kanthaloor

Our first trip as a group turned out to be one of the most memorable experiences of our lives. It was a two-day trip held on January 9 and 10, and every moment of the journey was filled with excitement, fun, and togetherness. We started our journey early in the morning at 7:00 AM from Thrissur. The bus ride itself was full of energy—music, laughter, endless conversations, and the happiness of travelling together for the first time. After having breakfast on the way, we reached our industrial visit destination, Elanadu Milk Factory, around 10:30 AM. At the factory, we got a clear understanding of the milk processing industry. The visit was informative and helped us connect our classroom knowledge with real-life industrial practices. After completing the industrial visit, we continued our journey towards Idukki and Kanthaloor. By night, we reached our stay location at Kanthaloor. After freshening up, the girls were allowed to use the swimming pool first. While they were enjoying the pool...
Post a Comment
Read more

He knows

 It was a rainy day at night. I was coming from office in bus. It was too late, which makes me a little nervous to step out of the bus. I hold my bag so tight and step out of the bus and ran towards the bus shed. I see no one there. It was 10: 30 pm and my phone's battery was dead. Suddenly I saw someone running in in the rain. He was alone and he made himself an umbrella with his handm my eyes were telling him to get inside this shed. Just like my wish, he came inside. He shook his head for getting rid of the water from the hair and he asked me " do you need any help? " I said yes and he gave me his mobile. I called my colleague to come and pick me up. I looked at him while I'm giving his mobile. There were water droplets in his eyelashes trying to fall down. He was wearing a white t-shirt and the rain makes it so transparent. I could see his body hair through his t-shirt. He wasn't even looking at me, he took a cigarette from his pocket and light it up. He doesn...
6 comments
Read more